– Nie warto o mnie mówić, żyję, jak i wszyscy.
I poczuł: to dopiero straszne, że on żyje, jak i wszyscy, wszyscy tak żyją, jak on.
(Jarosław Iwaszkiewicz, „Panny z Wilka”)
– Nie warto o mnie mówić, żyję, jak i wszyscy.
I poczuł: to dopiero straszne, że on żyje, jak i wszyscy, wszyscy tak żyją, jak on.
(Jarosław Iwaszkiewicz, „Panny z Wilka”)