Wisławę Szymborską krytykowano za to, że napisała za mało wierszy a dostała Nobla. Zapewne ostrze krytyki wytaczali ci sami, którzy produkować potrafią osiem tomików wierszy rocznie a cena makulatury w skupie wynosi piętnaście groszy za kilogram.
(Dygresja: znęcałem się kiedyś nad tak zwanymi poetami tak zwanymi katolickimi, których proboszcz w Lu. zapraszał na msze. Tymczasem między nimi a tak zwanymi poetami z ZLP różnica tylko w tematyce, bo ten sam zły gust i ta sama marna pisanina.)
Tomasza Transtroemera wiersze też zebrane, a nie wybrane. Tyle wszystkiego w małym tomiku. Aż autor bloga postanowił dokonać wyboru, top wszech czasów:
5. Wnętrze jest nieskończone
4. Carillon
3. Samotność
2. Lizbona
1. C-dur
(Prawdziwym majstersztykiem jest proza wspomnieniowa umieszczona na końcu książki. Ma w sobie coś z „Doliny Issy” i aż pcha do Sztokholmu. Całe szczęście, dzięki sieci, o poranku zwiedziłem już interesujące miejsca w stolicy Szwecji, mimo że mapy do tomiku nie załączono.)
Dz Urz 