Zapiski w czerwcowym upale I

Pojawił się w Tamtu w tym samym czasie co ja.
Węszył niecierpliwie podobnymi ścieżkami.
Na początku nie mogłem się przyzwyczaić,
potem już tylko czekałem na środę, i kolejną porcję zdrowej ironii.

Nawet ten sam upadek człowieka widzieliśmy
w przejściu pod dworcem centralnym.
(Nie wiedziałem, spiesząc się na pociąg do Tutam, że to był upadek prozą.)

Moje Tamtu to jego miasto utrapienia.
I dlatego

dlatego ogromnie mnie wkurza, że Jerzy Pilch porzucił redakcję „Polityki”!

(dopisując się do kilometrowej listy rzeczy, które wyprowadzają mnie z równowagi
w czerwcu 2006 roku.)