Deklinacja zaimka osobowego (druga osoba liczby pojedyńczej)

No, tak. Saska Kępa, wieczór.

Czekam, kiedy Ty się wreszcie tu pojawisz. Ale na razie tylko czekam, nie ma Ciebie obok. Tylko ileśtam kilometrów stąd. Chciałbym Ci powiedzieć, jak bardzo dobrzy byłoby, zobaczyć Ciebie tutaj. Z Tobą tak dobrze jest po prostu być. Tak siedziałem w autobusie i myślałem o Tobie. I o tych wszystkich miejscach, w których razem byliśmy. Jaka niesamowita to była harmonia w moim życiu. Jak chciałbym, żeby już był sierpień.

A tu nic. Wieczór. Saska Kępa. No, tak…