ciągle natykam się na nekrologi

Sam nie wiem co jest rzeczywiste:
krajobraz za szybą,
czy ja przed nią?

będąc bytem całkowicie w-sobie, Instytucja ta istnieć może nawet gdy zniknie świat zewnętrzny

nie ja machałem na biało i na żółto

Tamtu:
Miasto policjantów i harcerzy.

padł dzisiaj cień Piotra

Wykluło się!!!

Trwalsi jesteśmy od nieba

Grafomania jest słodsza i dla uszu milsza.
Bełkot bardziej błyskotliwy.

Zapytam koleżanki jaki tu jest numer faksu

Brak natchnienia od nic-nie-robienia.
Ech.

A może by tak bilet tanich linii do Patagonii?

– Nie ma ławek.
– Jak nie ma ławek? No, k…., wszędzie są ławki!

Trwam siłą bezwładu

A z Tutam do Zagubinowa to którędy?

„My tak z kolegą debatujemy, co pani ma napisane na piersiach,
bo angielskiego nie znamy.
‚Air’ to podobno powietrze, a ‚borne’?”

„Co? Rysiek by nie żył?
Coś potwornego…
Jak to będzie jak trzeba będzie odejść?
Ech, żeby człowiek jeszcze po śmierci słyszał, co o nim mówią…”

Lata mijają, a te słowa wciąż o nas.

Zawsze w końcu dochodzi się do pytań fundamentalnych i najbardziej fascynujących zarazem.
Dlatego właśnie Kościół.

Metro.
Kawa.

niebo
niesamowite

Płyną po Powiślu
ośmioletnie panny młode.

Bardzo ta wiosna potrzebuje
Ciebie.
Inaczej nie potrafię rozwinąć
liści.

Zatoczyło się koło czasu. Może nawet pętla.

Z myślami nieoswojony:
odcięto mnie od świata.
Niewidzialnego.

Nie Missisipi, lecz Domaniewska

Którędy z Tamtu do Zagubinowa nie wiem.

czy ktoś w cyberprzestrzeni jeszcze na mnie czeka?
czy zapomnian jestem?

nekrolog na stronie kurii

Antropolog kultury nie powinien używać pojęcia kicz

czuję się jak gaza: wyjałowiony

IMAGINE THERE’S NO CONVENT

Które z nich to samica?

A może codzienność mnie zachwyca?
Może po prostu życie?

Najbardziej oswojona pora

sukienka jeszcze niegotowa

Bogumiłowaty

Nikodem Dyzma i Herr Flick zostali wicepremierami

Wolę karmić gołębie

gołębie są naprawdę koszmarnie głupie

Szary Tomaszów. Wpadliśmy do niego nawet nie na dzień, Najmilsza.

W zawilcach Ty

Rodzice dzieci pierwszokomunijnych zobowiązali się do zgrabienia liści

Karolina zaprasza na obiady. Przejścia nie ma. Głębokie rowy

Wykrakałem
i teraz nie wykluczam wyklucia.

Tamtu-Tutam-Tamtu-Tutam

miłość szczęśliwa to jest jednak możliwe

Czemu, ach czemu,
masz w dzwonku komórki
mój ulubiony I koncert fortepianowy Czajkowskiego?